Iniekcja ciśnieniowa czy krem — różnice i dobór do muru

Porównanie dotyczy iniekcji ograniczającej podciąganie wody w murze. Uszczelnianie przeciekających rys i naprawa pęknięć to inne zastosowania iniekcji, wymagające osobnego doboru materiału.

Określenie „ciśnieniowa” opisuje sposób podania, a „krem” — postać preparatu. W praktyce zestawia się więc tłoczenie płynnego środka przez pakery z wypełnianiem otworów kremem. W obu technologiach rozprowadzony preparat ma utworzyć barierę obejmującą przekrój ściany, narożniki i połączenia murów.

Krem podaje się aplikatorem z lancą w głąb oczyszczonych otworów. W przypadku SikaMur InjectoCream-100 preparat silanowy rozprzestrzenia się w wilgotnym murze i tworzy strefę hydrofobową, ograniczającą zwilżanie porów wodą. Dla ciągłości zabezpieczenia znaczenie mają układ wierceń oraz wymagana ilość materiału.

Zakres dopuszczonych podłoży jest właściwością konkretnego produktu. Karta Kiesol C [basic] określa ograniczenia materiałowe i wymaga sprawdzenia skuteczności dla wskazanych kamieni naturalnych. Krem może być podawany urządzeniem mechanicznym z lancą — mechaniczne dozowanie do otworu nie oznacza jeszcze ciśnieniowego wtłaczania w strukturę muru.

Przekrój ściany określa długość drogi, na której preparat ma się rozprowadzić. Mur jednorodny, mur mieszany i ściana z luźnym wypełnieniem stawiają różne wymagania dotyczące wiercenia, przygotowania pustek oraz dostępu do obu stron. Te cechy uwzględnia się przed doborem sposobu podawania.

Drugim kryterium jest zawilgocenie w odniesieniu do zakresu zastosowania produktu. Stopień zawilgocenia podany w dokumentacji technicznej nie jest tożsamy z dowolną skalą procentową ręcznego miernika. Wynik badania musi opisywać tę samą wielkość, do której odnosi się wymaganie producenta.

Po ograniczeniu dopływu kapilarnego w murze pozostają woda i sole. Tempo wysychania zależy od grubości przegrody, temperatury i wymiany powietrza. Sole higroskopijne mogą dodatkowo pobierać wilgoć z otoczenia, dlatego stan powierzchni tynku nie jest samodzielną miarą skuteczności przepony.

Kontrola opiera się na porównaniu pomiarów przed zabiegiem i po nim, wykonanych w oznaczonych punktach odpowiednią metodą. Dokumentacja aplikacji pozwala odnieść te wyniki do przebiegu zabezpieczenia. Termin odtworzenia wykończenia wynika ze stanu podłoża i wymagań wybranego systemu.